முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

குந்தவை எனும் தேவதை!!

அடியே குந்தவையே..

போதும் இதோடு நிறுத்திக்கொள் தயவுசெய்து..
ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் எங்கோ வாழ்ந்தவள் நீ..
ஆயினும் ஏன் அடிக்கடி என் கனவில் வந்து போய் வதைக்கிறாய்..

வம்பு செய்து நீ விளையாட நானொன்றும் அந்த வந்தியத்தேவன் இல்லையே..
அவன் வழிந்துகொண்டு நின்றிருப்பான் பார் அங்கே வஞ்சியர்தம் வாசலிலே..

ஒரு வார்த்தை நீ கேட்டிருந்தால் உடனே கிளம்பியிருப்பேன், கழுதையை ஓட்டிக்கொண்டே சென்றிருப்பேன்‌  அந்த கலிபோர்னியா வரையிலும் கூட..

எதற்கும் உதவாத அந்தக் குதிரையை ஓட்டிக்கொண்டு இலங்கை வரை போனதென, அந்தக் குரங்கை போய் விரும்பிவிட்டாய் எதுவும் யோசிக்காமலே..

சென்ற வழியெல்லாம் அவன் குதிரையை மட்டுமா ஓட்டினான்??
கேட்டுப்பார் பூங்குழலியிடம், கட்டுமரக் கப்பலில் அவன் கடலை போட்ட கதைகளை கடலளவு சொல்லுவாள்..

முடிந்த கதை நமக்கெதற்கு,
முற்றுப்‌பெற்ற பின் இனி பேசியும் பயனென்ன..

ஏதோ சில நாட்கள் எனக்கு முன்னதாய்ப் பிறந்துவிட்டாய் என்பதால் மட்டுமே விட்டுத் தந்து விட்டேன் அந்த வழிந்த தேவனுக்கு உன்னை..

இழந்து விட்டேன் என்ற கோபத்தில் ஏதும் செய்து விடுவேன் என்றெல்லாம் ஐயம் கொள்ளாதே..

எண்ணியது நடக்காது போனதை எண்ணி அண்டை வீட்டுக்காரனிடம் சண்டைக்கெல்லாம் போகமாட்டேன் நான்..

அதற்கு இங்கு அண்டை வீட்டுக்காரனும் இல்லை, அவனிடம் சண்டைக்கு போக நான் கரிகாலனாகவும் இல்லையே என்ன செய்ய !!

கருத்துகள்

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

அவள்‌ இல்லாத நேரம்..

எரிபொருள் தீர்ந்து போன இருசக்கர வாகனத்தை சற்று தரையோடு சாய்த்து வைத்தால் எஞ்சிய தூரத்தை கடந்துவிடலாம் என்று முயற்சிப்பதை போல, அவள் குரல் சேமித்த கைபேசியை காதோடு சாய்த்து வைத்து அவள் இல்லாத இந்நேரத்தை அக்குரல் கேட்டு கடந்திட முயற்சிக்கிறான் இங்கே ஒருவன்!!

புரிதல்!

வாழ்க்கையில் யாரும் யாரையும் புரிந்து கொள்வதில்லை.. நாம் புரிந்து கொண்டதாக  நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம், அவர்கள் புரிந்து கொண்டதாக நடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் அவ்வளவே!!

அவள் கையெழுத்து!!

அங்குமிங்கும் அறைக்குள் எதையோ தேடி அலைந்து கொண்டிருக்கையில் சட்டென்று சிக்கியது அலமாரிக்குள் ஆழ்ந்து போன புத்தகம் ஒன்று.. புத்தகத்தை தூசு தட்டுகையில் எனக்குள்ளும் ஞாபகப் புழுதி கிளம்புகிறது மெல்ல.. தானாய்‌ கை தேடிச் சென்றடைந்த இடம் மூன்றாம் பக்கத்தில் காகிதத்தோடு காகிதமாய் பதிந்து போன அவளது கையொப்பம்.. கோணலான கையெழுத்து தான்‌‌ அவளுக்கு, அவளைப் போலவே அதுவும்.. இருந்தும் அச்சிட்ட‌ எழுத்துக்கள் கூட அவள்‌ பெயருக்கு அருகினில் நிற்க முடியாது.. எதையோ தேடத் தொடங்கிய நான் அவளின் அந்த கையெழுத்துக்குள் என்னை தொலைக்க தொடங்குகிறேன் இப்போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக.. என்ன செய்யட்டும்.. சில விஷயங்களை எவ்வளவு முயன்றாலும் முற்றிலுமாக அழிக்கவோ, மறைக்கவோ முடிவதில்லையே.. எங்கு தேடிப் போய் நீங்கள் எப்படி ஒளிந்து கொண்டாலும் அந்த ஞாபகச் சிறகுகள் காற்றில் படபடத்துக் கொண்டே தான் கிடக்கின்றன!!